Hallo allemaal, welkom hier!
Ik ben deze club begonnen omdat ik de herinneringen aan onze overleden honden levend wil houden. Ik hoop dat dit een plek wordt waar iedereen verhalen, herinneringen of speciale dingetjes (collages- gedichten) kan delen.

Ik vind dit een hele nobele gedachten en ben blij dat er mensen zijn die dit soort clubs hebben, al is je hondje dood, dat wil niet zeggen dat ie uit je hart is. Mijn Stitch is nu al 4 jaar niet meer bij ons, maar elke keer weer als de datum dichterbij komt dan schiet ik vol tranen, voor iedereen die hier is en zich aansluit jullie zijn topper dat jullie zo veel van jullie dieren houden.

Mijn Whitney is al 12 jaar jaar geleden overleden en nog steeds mis ik haar. Doordat Damian bij ons kwam wonen, denk ik steeds vaker aan haar. Damian heeft heel veel trekjes van haar. Dat is ook de reden waarom ik haar hier op UD heb geplaatst, voor m´n gevoel hoort ze nog steeds bij me

Onze teckel Dorus is vorig jaar gestorven,hij was 14 en een half jaar,hij was het laatste jaar van zijn leven dement.Ik mis hem nog elke dag,zijn liefde en aanhankelijk,ik mis hem helemaal.

Heeeeel vroeger hadden we 2 bouviers en 5 Chow Chows bij mijn ouders thuis. Met die Chow Chows had ik niet zo heel veel mee, behalve dan met één van de pups Rolf, dat was ECHT een scheetje, en met Fifi de zwarte bouvier had ik ook niet zoveel mee, maar Mona, de andere bouvier was ECHT een schatje! Wie zegt dat bouviers vals en onberekenbaar zouden zijn, hadden ECHT Mona de grijze bouvier moeten leren kennen !!!
Ze was zo zachtaardig en lief dat ZELFS de mussen bij haar uit haar etensbak kwamen eten! Ik was toen 3 en lag elke middag in de zomer zowat in haar hondenhok en dan ging zij voor de ingang liggen Nanny te spelen en als ze merkte dat ik wakker werd ging ze me helemaal aflebberen als een puppy, met haar grote tong, hahahahaha!
Ze is 14 geworden en helaas overleden aan kanker ... Maar wat een hond was dat zeg! Ik mis haar nog elke dag!

Tsjaah ... En dan Trixie het vorige hondje van mijn ouders ... Dat was een boerenfox en zij is helaas maar 12,5 geworden ... Muppy en Trixie aren altijd dikke vriendinnetjes en ze hebben heel wat afgestoeid en dan ging Muppy - zo klein ze was met 4 maanden! - in de flos hangen en dan trok Trixie haar gewoon door de kamer heen en Mup vond alles best, hahaha! Maar als het erop aankwam, dan moest Trixie wel in het kleine mandje van Muppy gaan liggen want Muppy wilde de grote mand van Trixie wel hebben, hahaha!
Trixie was gek op ballonnen en NOG gekker op vuurwerk (apporteerde rotjes als je niet uitkeek en de voetzoekers gingen niet achter HAAR aan, maar zij wel achter de voetzoekers, hahaha!) EN zwemmen vond ze ook leuk net als autorijden, maar katten kon ze niet luchten of zien (als je zei "Trixie, zoek poesjes!" Dan had ze er binnen 2 minuten wel eentje gevonden, hahaha!) en onweer vond ze helemaal niks! (dan zat ze zowat in je nek te bibberen) ... Tsjaah ... Trixie is ook overleden aan kanker en ik was bij het sterfproces zogezegd ... Dat verhaal kunnen jullie trouwens lezen hier op UD ...

In 2001 wilde ik een pup van Jessy doorhouden ... Fanny ... Maar helaas is ze maar 12 weken mogen worden ...

De reden waarom ik eigenlijk hier rondhang is niet zozzeer alleen maar het stoffelijke gemis te delen, maar zeker ook om zo af en toe eens een poging te wagen om een spiritueel gedicht of tekening neer te posten

Tsjaah ... En uiteindelijk zal Muppy ook niet het Eeuwige Leven hebben ... Over een paar maandjes wordt ze 13 ... Een hele mooie leeftijd vind ik zelf en - als ze nu zou gaan dan zou ik er vrede mee kunnen hebben, hoewel ik haar wel stoffelijk zal missen - maar ze mag ook nog wel een tijdje bij me blijven als ze wil Ik denk ook dat Muppy zelf straks gaat aangeven als het voor haar genoeg is, maar voorlopig heeft dat geestje van haar nog geen zin om te vertrekken, hahahaha! Ze heeft nog teveel plezier in het leven en ach ... Zolang zij lol heeft heb ik het ook!

Groetjes,

Marielle

ik vind het een heel mooi idee om op deze manier de herinneringen aan onze dierbare hondjes levend te houden. ik had niet verwacht dat de dood van m´n schat zoveel impact zou hebben, ik ben er echt kapot van!

lieve groetjes emily